اولین پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیت الله سید مجتبی خامنه ای( دام ظله الشریف)

اولین پیام حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی، منتشر شد. متن این پیام به شرح زیر است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

مَا نَنسَخْ مِنْ ءَآیَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأتِ بِخَیْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِها.

     اَلسَّلامُ‌عَلَیکَ یا داعِیَ‌اللهِ وَ رَبّانِیَّ آیاتِهِ، اَلسَّلامُ‌عَلَیکَ یا بابَ‌‌اللهِ وَ دَیّانَ دینِهِ، اَلسَّلامُ‌عَلیکَ یا خَلیفَةَ‌اللهِ و ناصِرَ حَقِّهِ، اَلسَّلامُ‌عَلیکَ یا حُجَّةَ‌ا‌للهِ وَ دَلیلَ اِرادَتِه؛ اَلسَّلامُ‌عَلیکَ اَیُّهَا المُقَدَّمُ المَأمُول؛ اَلسَّلامُ‌عَلیکَ بِجَوامِعِ السَّلام؛ اَلسّلامُ‌عَلیکَ یا مَولایَ صاحِبَ الزَّمان.

     در آغاز کلام باید به سرورم عجل‌الله تعالی فرجه بمناسبت شهادت جانسوز رهبر عظیم‌الشان انقلاب خامنه‌ای عزیز حکیم تسلیت عرض کنم و از آنحضرت دعای خیر برای یکایک ملت بزرگ ایران و بلکه همه مسلمین جهان و همه خدمتگزاران اسلام و انقلاب و ایثارگران و بازماندگان شهداء نهضت اسلامی و بخصوص جنگ اخیر و برای خود حقیرم را تقاضا نمایم.

     قسمت دوم کلام من با ملت بزرگ ایران است. ابتدائاً باید وضع و موقف خود در باب رأی مجلس محترم خبرگان را مختصراً بیان نمایم. این خادم شما سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای همزمان با شما و از طریق سیمای جمهوری اسلامی از نتیجه‌ی رأی مجلس محترم خبرگان مطلع شدم. برای بنده تکیه زدن بر جائی که محل جلوس دو پیشوای عظیم‌الشان، روح‌الله خمینی و علی خامنه‌ای بوده کاری سخت است.

     زیرا این کرسی سابقه جلوس کسی را دارا است که بعد از بیش از ۶۰ سال مجاهدت در راه خدا و گذشتن از انواع لذائذ و راحتیها، به گوهری تابناک و چهره‌ای ممتاز نه فقط در عصر حاضر بلکه در طول تاریخ حکمرانان این کشور بدل شده است. هم حیات و هم نوع مرگ او عجین با شکوه و عزّتی ناشی از تکیه به حق بود.

     من این توفیق را داشتم که پیکر ایشان را بعد از شهادت زیارت کنم؛ آنچه دیدم کوهی از صلابت بود و شنیدم که مشت دست سالمش را گره کرده بود. در مورد وجوه مختلف شخصیت ایشان اهل اطلاع باید مدتها چیزها بگویند. در این مجال اکتفاء بهمین مجمل نموده، تفاصیل را واگذار به موقعیتهای مناسب دیگری میکنم. این است علت سختی تکیه بر کرسی رهبری بعد از چنین کسی، تتمیم این فاصله تنها با استعانت از حضرت حق و یاری شما مردم ممکن است.

     در ادامه لازم است نکته‌ای را که ربط مستقیمی‌به اصل کلام بنده دارد مورد تاکید قرار دهم. آن نکته این است که از جمله هنرهای رهبر شهید و سلف کبیر ایشان، وارد کردن مردم در همه عرصه‌ها و بصیرت و آگاهی دادن مستمر به ایشان و در مقام عمل تکیه بر نیروی آنان بود. ایشان اینطور معنای حقیقی جمهور و جمهوریت را فعلیت بخشیدند و از عمق جان هم به آن معتقد بودند. اثر واضح این مطلب در این چند روزی که کشور بدون رهبر و بدون فرمانده کل قوا بود دیده شد.

     بصیرت و هوشمندی ملت بزرگ ایران در واقعه اخیر و پایمردی و شجاعت و حضورش دوست را به تحسین و دشمن را به حیرت وا داشت. این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید. آیه‌ای که در صدر این نوشتار روآوردند آوردم به این معنی است که هیچ آیتی از آیات الهی نیست که یا مهلتش تمام شود یا به فراموشی سپرده شود مگر اینکه از ناحیه حضرت حق جل و علا، مثل یا برتر از آن بجایش داده شود.

    مناسبت استفاده از این آیه شریفه این نیست که این بنده در حد رهبر شهید باشم چه رسد به اینکه بخواهم برتر از ایشان فرض شوم؛ بلکه جهت ذکر آیه مبارکه توجه دادن به نقش بجا و پررنگ شما ملت عزیز است. اگر آن نعمت عظما از ما سلب شد، بجایش بار دیگر حضور عمارگونه ملت ایران به این نظام اعطاء گشت. این را بدانید اگر قدرت شما در صحنه ظاهر نشود نه رهبری و نه هیچیک از دستگاههای مختلف که شأن واقعی آن‌ها خدمت به مردم است کارآئی لازم را نخواهند داشت.

     برای اینکه این معنا بهتر صورت تحقق پیدا کند:

اولاً باید به یاد خداوند تبارک و تعالی و توکل بر حضرتشان و توسل به انوار طیبه معصومین صلوات‌الله‌علیهم اجمعین چون اکسیر اعظم نگریسته شود که تضمین کننده انواع گشایشها و ظفر قطعی بر دشمن است.

ثانیاً باید بر وحدت بین آحاد و اقشار ملت خدشه‌ای وارد نشود.

ثالثاً باید حضور مؤثر در صحنه حفظ شود؛ چه در روزهای جنگ و چه در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی.

رابعاً از کمک و یاری به یکدیگر فروگذار نکنید.

     اگر این جهات مراعات شود راه وصول شما ملت عزیز به روزهای عظمت و شکوه هموار خواهد بود؛ نزدیکترین مصداق آن می‌تواند باذن‌الله ظفر بر دشمن در جنگ فعلی باشد.

     قسمت سوم کلام بنده تشکر از رزمندگان شجاعمان است که با ضربات کوبنده خود راه دشمن را سد کرده‌اند. خواست توده‌های مردم ادامه دفاع مؤثر است. همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود و درباره گشودن جبهه‌های دیگر نیز مطالعاتی انجام شده است.

     همچنین از رزمندگان جبهه مقاومت تشکر دارم؛ ما کشورهای جبهه مقاومت را بهترین دوستان خود می‌دانیم و امر مقاومت جزئی جدائی‌ناپذیر از ارزشهای انقلاب اسلامی است.

     در بخش دیگر خطاب به آسیب‌دیدگان جنگ می‌گویم: همدردی عمیق خود را با بازماندگان شهداء اعلام می‌دارم. ما از انتقام خون شهداء صرف نظر نخواهیم کرد؛ این انتقام تنها مربوط به شهادت رهبر انقلاب نیست بلکه هر عضو ملت که توسط دشمن شهید شود موضوع مستقلی برای انتقام است.

     همچنین مجروحان باید خدمات درمانی رایگان دریافت کنند و برای جبران خسارت‌های مالی اقدامات لازم انجام شود.

     خطاب به برخی کشورهای منطقه نیز تأکید می‌کنم: ما با همسایگان خواهان رابطه‌ای گرم و سازنده هستیم، اما پایگاه‌های نظامی دشمن در این کشورها اگر مورد استفاده قرار گیرد هدف حمله قرار خواهد گرفت. توصیه می‌کنم این پایگاه‌ها تعطیل شوند.

در پایان خطاب به رهبر شهید انقلاب می‌گویم:

رهبرا! با رفتن خود داغ سنگینی بر دل‌ها گذاشتید. ما با شما عهد می‌بندیم که برای اعتلاء این پرچم و تحقق اهداف انقلاب با تمام وجود تلاش کنیم.

از همه مراجع تقلید، شخصیت‌های فرهنگی و سیاسی و نیز مردم که حمایت خود را اعلام کردند تشکر می‌کنم.

امیدوارم الطاف الهی شامل حال ملت ایران و همه مسلمانان شود و از خداوند پیروزی قاطع بر دشمن، عزت و سلامت برای ملت عزیز ایران را طلب می‌کنم.

والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته

سید مجتبی حسینی خامنه‌ای

۲۱ اسفند ۱۴۰۴ / ۲۲ رمضان ۱۴۴۷ قمری